Als echte toeristen

De busverbinding met het toeristische gedeelte van Bergen blijkt bijzonder goed te zijn – een bus om de 20 minuten – en dus blijft de wagen vandaag op de parking van de jeugdherberg staan.

We blijken een chauffeur met humor te hebben, want omdat we Noors spreken zouden we niet voor Ärlis moeten betalen. Huh? (Het ware verhaal komen we trouwens niet te weten. Wanneer we ‘s avonds naar huis rijden, kijkt de chauffeur naar Ärlis om dan vast te stellen dat lachende meisjes niet moeten betalen.)


Onze eerste stopplaats is Galleriet, een winkelgaanderij waar een tentoonstelling over de fjorden zou zijn. Zo stond het toch op internet. Maar in de gaanderij zelf weet niemand iets van een tentoonstelling af.

We besluiten naar de Vismarkt af te zakken en nemen ons voor om later op de dag nog een keer terug te komen op Norli – een boekhandel – leeg te roven.

Op de Vismarkt zien we weinig vis en veel toeristenspullen. Toch wel een beetje een teleurstelling.

Gelukkig maakt het zicht op Bryggen veel goed. Genietend van een stralend zonnetje struinen we langs de kade. Het duurt niet lang of we worden aangesproken door een zeeman-op-rust, die in de oorlog nog in onze contreien heeft gezeten. Hij raadt ons aan om zeker verder te lopen tot aan de Håkonshallen.

De grote zaal zelf is tijdens de paasdagen dicht en de Rosenkrantz Torn is momenteel gesloten voor onderhoud, maar de rest van de oude vestiging is zeker een bezoekje waard. Ärlis beschiet nietsvermoedende voorbijgangers met luchtkanonskogels en Elke beschiet alles en iedereen met haar fototoestel.

In de namiddag bezoeken we het Hanseatisk Museum – een woning uit de tijd van de Hanzen. In het museum liggen drie papieren paaseieren met vragen verstopt, die we moeten proberen op de lossen. Ärlis gaat enthousiast op zoek en een uurtje later mag ze haar prijs in ontvangst nemen; een paar lekkere snoepjes en een kleurplaat.

Daarna trekken we naar Fløyen, waar we de trein/tram/lift naar de top nemen (320 meter). Omdat het zo’n lekker weer is, besluiten we te voet terug naar beneden te wandelen. Wat we na een tijdje in onze benen en tenen voelen. We belonen onszelf dan ook met een lekker ijsje.

Op de terugweg naar de bushalte koopt Elke vier Noorse boeken van haar favoriete auteurs. Het volgende bezoekje aan de bib van Berendrecht zal vermoedelijk nog even op zich laten wachten.

De dag afsluiten doen we in het speeltuintje naast de jeugdherberg. In de loop van de dag hebben we een kleine voetbal gekocht en die moet dringend uitgetest worden! Ook het slingertouw achter de jeugdherberg wordt uitvoerig getest en goedgekeurd.

Geef een reactie

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log Out / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log Out / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log Out / Bijwerken )

Verbinden met %s